Misschien één van de meest gevaarlijke en angstaanjagende momenten van onze reis. We hadden gehoopt om eerder aan de top van het Atlasgebergte te geraken, waar een klein huisje zich bevond en diende als winkeltje en rustplekje. Maar door het te vaak stoppen, om het prachtige landschap te bewonderen, was het al donker terwijl we naar boven reden. De bochten waren scherp en de wegen smal. Een route die langs een kant begrensd was door de berg zelf en langs de andere kant door een val van meer dan 800 meter. Ik moest vaak even uit de wagen stappen om een beter zicht te hebben van wat er zich afspeelde naast ons. Maar dit was nog het makkelijkste deeltje want amper tien minuten later, kwam op deze zelfde smalle weg een wagen vanuit de andere richting….

Yves was in paniek, ik pende een afscheidsbrief en vader keek heel rustig naar voor..

Release “Cécile” 13 mei 2015

Bestel Cécile nu al

Fotografie: Yves Ruth