De zonsondergang was op komst en de warme lucht koelde af terwijl we de eerste bochten namen van het Atlasgebergte. Ik had besloten om de hele reis te rijden uit angst om in slaap te vallen en zo een prachtig beeld te missen. Ik wou alles zien, alles voelen, ik wou zoveel mogelijk waarnemen, zoveel mogelijk munities aan mijn pen geven. En toen zagen we dit: Een dorpje gelegen op een berg en terwijl we vaak zouden denken dat die mensen veel missen, begreep ik snel dat die mensen juist alles hadden wat ze nodig hadden. Het leven kan heel simpel zijn, het zijn vaak onze keuzes die het moeilijk maken. Wat stelt een leven voor in zo’n dorp? Wat is hun levensfilosofie? Hoe gaan ze om met hun omgeving en met elkaar? Ik reed door de bergen met een heleboel vragen, in elke bocht een nieuwe, onderweg naar mijn antwoorden.

“Cécile” 13 mei 2015

Pre-order now

Photography Yves Ruth