Het was ietsje later dan 4 uur toen de warmte van de zon afzwakte en de mensen hun krachten terugvonden na een welverdiende middagmaal en een dutje. Wat me het meeste opviel in het dorp waren de vrouwen. Zoals de dorpelingen het ritme van de zon volgde, zo volgde het gezin die van de moeders. Ik had nooit eerder een vrouw met zoveel verantwoordelijkheden gezien. Ze waren in het bezit van een onuitputtelijke bron van energie die ervoor zorgde dat niemand iets miste en dat alles op tijd klaar was. Mijn oom had net de palmbomen beklommen, op blote voeten dan wel, en de dorre palmboom bladeren en dadels naar beneden geworpen. We raapten allen de dadels op voordat de vrouwen de dorre bladen bij elkaar raapten, er een bos van maakten en ze vervolgens op hun schouders terug brachten naar het dorp. Dezelfde lange afstand die het mij zo moeilijk maakte in de ochtend.

Ik vroeg de oude dame op de foto of ze het niet moeilijk vond of minder leuk dat zij verantwoordelijk was voor het zwaardere werk.

Zij antwoordde met een glimlach: “Oh neen, ben blij dat ik dit kan doen. Zorgt ervoor dat ik jong en sterk blijf. Kijk eens naar je oom daar, kijk eens hoe oud hij is geworden”

Release “Cécile” 13 mei 2015

Order now

Photography Yves Ruth